H a p p y   l i t t l e   s t o m a c h<

Voor een gezondere lifestyle

3x mijn valkuilen in het leven na een maagverkleining

11 maart 2019

We zijn ondertussen alweer 3 weken verder en het ‘gewone’ leven begint langzaam weer zijn intrede te maken. In de tussentijd heb ik wel weer een gastroscopie (maagonderzoek) moeten ondergaan nadat ik in de week na ons eerste uitje enkele dagen aanhoudende buikpijn had in mijn bovenbuik. Maar tot op heden is daar niets ernstigs uit gekomen. Op verzoek van de chirurg tijdelijk mijn dosis maagbeschermers verhoogd naar 2x per dag om alles rustig te krijgen/houden. Het zal toch nog even ‘vallen en opstaan’ blijven denk ik.

Sinds vorige week ben ik het aantal uren werken gaan opbouwen en zit eindelijk weer op de volle 8 uur per dag. Het is nog wel pittig maar ik voel me steeds beter en het voelt ook echt weer goed om deel te kunnen nemen aan het dagelijkse leven. Ik mag van de psycholoog niet te vaak het woord ‘normaal’ zeggen maar ik doe het lekker toch.. hierdoor voel ik mij weer normaal.

Vanochtend had ik mijn eerste groepsbijeenkomst van het natraject. Zo ontzettend leuk om de dames uit mijn voortraject en kamergenootjes uit het ziekenhuis weer te zien na 3 maanden en wat mogen we allemaal trots zijn op onszelf. We are looking good!!
Tijdens zo’n groepsgesprek valt het wel op dat eigenlijk iedereen wel momentjes hebben dat het even tegen valt. Van toch een dumping krijgen terwijl je denkt alles goed te hebben gedaan met eten of ineens moeten overgeven na het eten terwijl ze in het ziekenhuis zeggen dat overgeven niet zo gemakkelijk meer gaat na een GBP tot een kelderende bloeddruk door de kleine porties die je kunt eten. Hebben we ons vergist in de ingreep? Dat denk ik zeker niet. Wordt er wellicht iets te licht over gedaan tijdens het voortraject? Misschien een beetje. Het is gewoon een lange weg en het valt zeker niet mee. Mensen die denken dat een maagverkleining de ‘makkelijke weg’ is die verklaar ik voor gek. Binnenkort deel ik hier meer over in een blog met vooroordelen en het doorbreken van taboes.

Ik deel vandaag met jullie 3x mijn valkuilen in het leven na een maagverkleining:

  1. Te druk zijn.
    In de eerste weken na de operatie ben je nog thuis en kun je rustig wennen aan je nieuwe lijf en leven. Braaf zet je de hele dag door wekkertjes om te denken aan je eet- en drinkmomenten. Nu ik weer aan het werk ben betrap ik mijzelf erop dat ik steeds gemakkelijker uitstel. “Nog even dit mailtje afmaken en dan ga ik wat drinken.” of dan wil ik net beginnen aan mijn tussendoortje en dan gaat de telefoon. Niet gek natuurlijk want je bent tenslotte op het werk maar voordat je het weet ben je zo een uur verder en kom je weer in de knoei met je lunch of volgende eet- of drinkmoment.
    Mijn les hieruit: maak tijd! Gun jezelf de tijd en heb je hierdoor toch die wekkertjes blijvend nodig? Zet ze dan ook vooral, het is voor je eigen bestwil.

  2. Weg van huis.
    Ik wil nog wel eens misgrijpen wanneer ik onverwachts (langer dan gepland) weg ben van huis. Dan vergeet ik eten en drinken in mijn handtas te doen of ga ik überhaupt zonder tas de deur uit, niet meer zo handig na een GBP. Resultaat: tussendoortje gemist, drinkmoment gemist en buikpijn doordat ik te leeg ben. In mijn blog over een dagje uit deelde ik al de inhoud van onze rugzak maar ook voor een middagje probeer ik tegenwoordig voorbereid te zijn. Mijn aandachtspunt: neem altijd een flesje drinken (Ice Tea Green is mijn favoriet!) mee, gooi een babybel in je tas en een stuk fruit (meestal een appel, die kan ook niet zo snel kneuzen tussen de rest van mijn spullen). Voorbereiding is key!

  3. Oude gewoontes.
    Eerlijk is eerlijk, het gaat echt goed met de verleidingen. Ik eet sinds de shake weken al geen toegevoegde suikers meer waardoor alles nu 10x zo zoet proeft naar mijn idee. En ook de gezonde keuzes betreft maaltijden voelt niet meer als moeilijk of ingewikkeld. Wat ik soms wel lastig vind is chips. Mijn man is een echte chips freak en hier gaan dan ook de nodige zakken chips in de week doorheen (en ja hij is super slank, erg oneerlijk!). De chips zelf is niet eens het probleem want ik ben sinds de operatie ERG gevoelig voor vet dus 1 chipje en ik heb buikpijn maar dat gevoel van lekker op de bank voor de televisie en ook kunnen ‘sneukelen’ mis ik wel af en toe. Zo had ik laatst de gepofte rijst zoutjes weer gevonden in de supermarkt, íets gezonder als chips maar nog niet persee een verantwoorde keuze. En helaas, het ging goed ook haha. Maar hierdoor lag er wel een open zak in de kast en ik ging ik de fout in. De volgende middag, thuis van het werk, uit verveling een handje van die nootjes. En toen dacht ik, shit! Dit is niet wat ik wil en ik ben net zo lekker bezig. Hup die hele zak in de prullenbak gegooid. Dikke vette streep eronder en weer opnieuw beginnen. Mijn leermoment: het is niet erg. Ik heb zelf meteen ingegrepen en het niet laten escaleren. Je knop is nog steeds om en je weet waar je het voor doet.